Choroba osgood schlatter stała się chorobą cywilizacyjną wśród młodej grupy sportowców. Wynika to z faktu stale rosnącej liczby tego rodzaju przypadków. Dlatego też coraz więcej ośrodków sportowych zaczęło analizować ten problem. W artykule tym przedstawiono główne zagadnienia związane z tym schorzeniem.

choroba osgood-schlatter

Obraz Wolfgang Claussen z Pixabay

ZAWARTOŚĆ ARTYKUŁU:

1. Co to jest choroba osgood schlatter?

2. Najczęstszy okres kiedy choroba osgood schlatter występuje.

3. Choroba Osgood schlatter – kto jest na nią najbardziej narażony?

4. Jak postępować w chorobie osgood schlatter

5. Podsumowanie.

 

1. CO TO JEST CHOROBA OSGOOD SCHLATTER (OSD)?

Choroba Osgood Schlatter jest to bolesny obrzęk rozwijajacej się guzowatości kości piszczelowej. Stan ten zaliczany jest do zapaleń. Ponadto choroba ta może być również określana jako osteochondroza lub zapalenie mięśnia piszczelowego guzka piszczeli. Guz piszczelowy to kostne przywiązanie do mięśnia czworogłowego (mięsień przedniego uda). Skurcz mięśnia czworogłowego powoduje przede wszystkim wyprostowanie nogi na poziomie kolana.  Nadmierna aktywność fizyczna w okresie dorastania, gdzie sporą pracę wykonuje mięsień czworogłowy, może prowadzić o defragmentacji  jądra kostnienia guzowatości kości piszczelowej (które związane jest z płytką wzrostową, odpowiedzialną za rozszerzanie kości). Zamyka się ona około 18 roku życia.

W początkowym okresie ból w tym obszarze jest dosyć mały. Wraz z rozwojem schorzenia stale narasta. Początkowo nie przeszkadza zbytnio, by w pewnym momencie doprowadzić do niemożności korzystania z aktywności fizycznej. Zwykle mniej niż 25% pacjentów skarży się na ból związany z guzowatością kości piszczelowej. We wczesnych etapach OSD pacjenci odczuwają ból na guzowatości piszczeli po wysiłku fizycznym, ale z biegiem czasu ból staje się stały i stabilny i niezależny od aktywności.  Zwykle ustępuje na końcowych etapach wzrostu szkieletu. Dlatego też sporo osób u których stwierdzono tą przypadłość skarży się na bóle w obrębie kolana. Dane również w tym przypadku są różne. Wskazuje się na 25 – 40% przypadków (Vaishya i wsp. 2016).

Choroba Osgood-Schlatter jest to bolesny obrzęk rozwijajacej się guzowatości kości piszczelowej. Stan ten zaliczany jest do zapaleń. Dowiedz się więcej.

photo by pexels

2. NAJCZĘSTSZY OKRES KIEDY CHOROBA OSGOOD SCHLATTER WYSTĘPUJE

Analizując dostępne dane epideimologiczne można stwierdzić, iż problem ten najczęściej pojawia się pomiedzy 10 a 15 rokiem życia. Przede wszystkim warto podkreślić, że z chorobą zmagają się zarówno chłopcy, jak i dziewczęta. Niekiedy pojawiają się nawet dane, według których zjawisko to może występować nawet u ośmiolatków. Niestety związane to jest z faktem wcześniejszego dorastania, szczególnie w grupie żeńskiej. Okresy wiekowe dotyczące dorastania znacznie się na przestrzeni 30 – 40 lat obniżyły. Stąd też choroba ta zaczęła pojawiać się już w okresie dziecięcym.

3. CHOROBA OSGOOD SCHLATTER – KTO JEST NA NIĄ NAJBARDZIEJ NARAŻONY?

Ze względu na rosnącą liczbę przypadków pojawiania się choroby osgood schlatter, naukowcy skupili się na analizie dyscyplin, w których występuje ona najczęściej. Doprowadziło to do wysunięcia ciekawych wniosków. Przede wszystkim zauważono, że zwiększona liczba tego typu przypadków występuje w dyscyplinach, w których przeważają ruchy oraz ćwiczenia oparte na ruchu gdzie zgięcia w stawie kolanowym przewyższają 40 stopni. Dlatego też według danych najczęściej występuje ona w przypadku młodych lekkoatletów oraz piłkarzy nożnych.  Występuje ona również u koszykarzy i gimnastyków.  Są  to jednak na tle powyżej wymienionych dyscyplin bardzo rzadkie przypadki.

Ciężko stwierdzić jednoznacznie która płeć jest bardziej podatna na chorobę. W jednych badaniach wskazuje się na chłopców, a w innych nie wykazuje żadnych zmian. Trzeba zwrócić uwagę, iż chłopcy częściej trenują dyscypliny w których występują ruchy sprzyjające występowaniu choroby. Za przykład można podać piłkę nożną. Z tego też powodu ciężko jest wysnuwać jednoznaczne wnioski.

Analizując przyczynowość, warto odnieść się do aspektów dotyczących przebiegu treningu. Warto w tym przypadku zwrócić uwagę, że każda dyscyplina niesie za sobą pewne wypaczenia w kształtowaniu się ciała.  Wskazuje się, iż  u przedstawicielei sportów, gdzie rozwój ciała jest równomierny, najrzadziej diagnozuje się ten problem. Za przykład można podać pływanie. Niestety po raz kolejny trzeba zwrócić uwagę na ilość badanych osób. Piłka nożna i lekkoatletyka są lepiej przebadanymi sportami przez ośrodki naukowe na tle pływania, gimnastyki, tenisa czy koszykówki.

Choroba osgood - schlatter jest to bolesny obrzęk rozwijajacej się guzowatości kości piszczelowej. Stan ten zaliczany jest do zapaleń. Dowiedz się więcej.

photo by kjpargeter

4.  JAK POSTĘPOWAĆ W CHOROBIE OSGOOD SCHLATTER?

Jest to bardzo zależne od przypadku. Przede wszystkim zależy to od postawionej diagnozy. Bardzo rzadko zdarza się by problem ten wymagał operacji. Częściej wprowadza się odpowiednie ćwiczenia przy jednoczesnym obniżeniu sportowej aktywności fizycznej. W skrajnych przypadkach do dwóch lat, w ogóle się tego rodzaju aktywność wyrzuca z dnia codziennego dziecka. Wraz z wiekiem choroba ustępuje sama. Jednakże wprowadzenie odpowiedniej terapii przyspiesza proces powrotu do uprawiania sportu. Podstawą będzie przeprowadzenie testów funkcjonalnych (kliknij i dowiedz się wiecej), gdyż choroba osgood schlatter dotyczy obniżenia funkcji ruchowych. Na podstawie analizy wzorców globalnych oraz mobilności można wprowadzić odpowiedni program treningowy.

5. PODSUMOWANIE

Podstawą jakiegokolwiek działania będzie udanie się do lekarza sportowego, który pokieruje pacjenta do kolejnych specjalistów. Dopiero na podstawie diagnozy dotyczącej prześwietlenia, testów fizjoterapeutycznych można wprowadzać dalsze działania. Choroba sama w sobie nie jest groźna. W związku z tym odpowiednio wczesne jej wykrycie oraz wprowadzenie działań prewencyjnych pozwoli na szybki powrót do pełnej sprawności. Ze względu na występujący ból i zapalenie należy do tego problemu podejść z głową. Na podstawie inforacji naukowych oraz swoich doświadczeń uważam, że nie powinno się na siłe wprowadzać zawodnika do gry. Czasem lepiej jest popracować dłużej indywidualnie nad motoryką. Na zakończenie warto, podkreślić, iż nie należy przyspieszać powrotu do gry. W rezultacie czego można doprowadzić jedynie do pogłebienia problemu i spowolnienia kariery młodego zawodnika.

 

Dzięki naukowym ośrodkom sportowym masz możliwość efektywniejszego i zdrowszego osiągania celów treningowych. Jeżeli chcesz skorzystać ze sprawdzonych planów treningowych zapraszam do kontaku.

tel. kontaktowy: 785511133